پنجشنبه ٥ آذر ،۱۳۸۳

Review Of Master Of The Moon

سلام. بشنوید صدای سلطان Heavy Metal را. گروهی که به رهبری یک Punk واقعی و اصیل دوباره شاهکار خلق کرد. کسی که از دهه ی 60 به موسیقی راک و متال خدمت می کند. او یک اسطوره ی قابل احترام و ستایش است. اعجوبه ای که اگر از Ozzy Osbourne برتر نباشد قطعا از او کمتر نیست. سمبل، نماد و الهام بخش بسیاری از گروههای متال. شخصی که تعداد کثیری از گروههای متال پیرو او هستند و آرزوی رسیدن به کمالات موسیقی او را دارند. بله، او کسی نیست جز Ronnie James Dio که شاید او را بتوانیم یکی از پدران متال بنامیم. Dio هنوز زنده است و تا نفس می کشد ما از او و گروهش جز موسیقی خوب چیزی نخواهیم شنید.

Dio Band

Band: Dio

Genre: Heavy Metal

Present Membes:

          Vocals: Ronnie James Dio

          Guitars: Craig Goldy

          Bass: Rudy Sarzo

          Drums: Simon Wright

          Keyboards: Scott Warren

امسال Dio آلبوم جدیدی را تحت عنوان Master Of The Moon عرضه کرده است که یک آلبوم بسیار بسیار خوب در زمینه ی Heavy Metal و Hard Rock به شمار می آید و به نظر من علاقمندان این سبک حتما از آن لذت خواهند برد.

                                                                  Master Of The Moon Cover

 

 

 

 

Album: Master Of The Moon

Year: 2004

Playing Time: 46:13

Tracklist: برای دانلود بخشی از آهنگ (به مدت ۳۰ ثانيه) روی اسامی آنها کليک کنيد

01) One More For The Road

02) Master Of The Moon

03) The End Of The World

04) Shivers

05) The Man Who Would Be King

06) The Eyes

07) Living A Lie

08) I Am

09) Death By Love

10) In Dreams

نقد و بررسی آلبوم:

حال و هوای این آلبوم نسبت به آلبومهای اخیر Dio مثل Killing The Dragon و Magica متفاوت است. در این آلبوم سعی شده فضایی مانند آلبومهای اولیه Dio یعنی Holy Diver و The Last In Line و Sacred Hearts بوجود بیاید. قطعا آلبوم Holy Diver همیشه در اذهان ما باقی خواهد ماند زیرا یک شاهکار و یک اثر فراموش نشدنی است. پیاده سازی روح آلبومهای قدیمی در این آلبوم توسط او و گروهش گرچه آنرا تبدیل به بهترین کار Dio نکرده ولی قطعا جزو یکی از بهترین آلبومهای او می باشد. این را واقعا می گویم که به Dio هیچ نقصی وارد نیست و به کارهای او از کلماتی چون خوب و خیلی خوب پایین تر نمی توان گفت. او همیشه طرفداران خاص خود را داشته و حتی اگر آلبومی در حد خود ارائه نکرده (مانند سالهای 2000 و 2002) باز هم به دلیل سیل عظیم طرفدارانش آلبومهایش از فروش خوبی برخوردار بوده است.

صدای عالی او مخصوصا در این آلبوم همیشه بر زیبایی های کار افزوده و اگر جایی موسیقی زیبا نیست صدای او آنقدر شنونده را مسحور خود می کند که شنونده متوجه هیچ نقصی در موسیقی نمی شود. همچنین باید این را هم بدانید که اعضای گروه Dio یک مجموعه ی بسیار خوب از موزیسینها هستند که هر کدام در کارشان بسیار خبره و مسلط هستند. این را می توانید به سهولت از میان Solo های بی نقص و ناب گیتارها و ملودیهای جذاب و گیرا کاملا درک کنید و بدانید که اعضای گروه Dio چگونه جنس موسیقی را می شناسند. Cover این آلبوم هم به نظر من بسیار زیباتر از Killing The Dragon است. فضای تاریک Cover اشاره ی خوبی به فضای آلبوم دارد. Master Of The Moon فضایی تقریبا تاریکتر از کارهای قبلی گروه دارد که این امر در صدای Ronnie نیز کاملا مشهود است.

Dio تورهای بسیار بزرگی را در خلال دو آلبوم Killing The Dragon و Master Of The Moon با گروههايی چون Anthrax و Fireball Ministry برگزار کرد که باعث تغییراتی در گروه شد. Bassist اصلی Dio يعنی Jimmy Bain برای سومین بار گروه را ترک کرد و 16 روز بعد از آن Jeff Pilson به گروه پیوست. اما دیری نپایید که او نیز جای خود را به Rudy Sarzo داد که عضو گروههايی چون Quite Riot و Whitesnake بوده و در تورهای گروههايی چون Yngwie Malmsteen شرکت داشته است. او در 16 جولای هنگامی که گروه در مسکو اجرا داشت به گروه پیوست و اولین باری است که به گروه Dio می پیوندد. همچنین گیتاریست گروه یعنی Craig Goldy نیز در سال 2003 پس از دو بار ترک گروه دوباره به گروه پیوست و جایگزين Doug Aldritch شد. به هر حال به نظر می رسد که انرژی Ronnie تمام نشدنی است. حضور در گروههای موفق و ابرقدرتی چون Black Sabbath و Rainbow و ELF نشانگر این مسئله است. او در موسیقی راک و متال تاثیرات زیادی گذاشته است و بسیاری از داشته های این دو سبک مدیون اوست که این قضیه بدون هیچ شک و شبهه ای حقیقت دارد.

                   Ronnie James Dio

نقد و بررسی آهنگها:

تراکهای این آلبوم تنوع بسیار زیادی دارند که عامل آن گامهای متفاوت در آهنگهای این آلبوم می باشد. One More For The Road یک آهنگ سرعتی است و از شعر بسیار زیبا و جذابی برخوردار است. تراک دوم يعنی Master Of The Moon که همنام با عنوان آلبوم است گامی بسیار آرام دارد که حسی عجیب را به شنونده القا می کند و قسمت Chorus آن بسیار زیباست. برخی از تراکهای این آلبوم Hard Rock می باشد مانند The End Of The World. این آهنگ از ریفهای بسیار زیبایی برخوردار است که به نظر من تنها برادران Young از گروه AC/DC توانایی انجام و پیاده سازی آنها را دارند. Shivers از جمله تراکهای متال این آلبوم است. The Man Who Would Be King حال و هوایی کاملا متفاوت با کارهای Dio دارد زیرا او موضوعاتی مانند اژدها، نیزه، شمشیر و آن دنیای خیالی را فراموش کرده و به نیش زدن و زخم زبان زدن به George W. Bush پرداخته است البته به صورت کنایی. The Eyes کاری است که فضای تاریک آلبوم به خوبی در آن دیده می شود. در برخی از قسمتهای این تراک صدای Ronnie با يک Background از صدای خودش و صدای گیتار درهم می آمیزند و تلفیق می شوند که دو چندان بر زیبایی های این آهنگ می افزاید. Living A Lie دارای بک Lyric و Chorus قوی است که با ريفهای ناب Goldy کامل می شود. I Am نيز از جمله آهنگهای Hard Rock اين آلبوم است. Death By Love هم دارای ریفهای متال می باشد و در آخر In Dreams نیز یک کار تلفیقی به حساب می آید و حال و هوایی خاص دارد.

اينم سه تا Wallpaper برای کسانی که با Dio حال می کنن:

Wallpaper 01

Wallpaper 02

Wallpaper 03

از اين وبلاگ هم می تونيد چند تا از آهنگهای Dio رو دانلود کنيد.

در آخر امیدوارم که خوشتون اومده باشه و لااقل یکبار بخونیدش چون همونطور که می دونید نقد یک آلبوم خیلی وقت گیره.  منتظر انتقادات و پیشنهادات شما دوستان خوب و همیشه همراهم هستم.

Soul Nidus

© Copyright 2004-2005. All Rights Reserved by Galaxy Of Metal
© 2005 Templates by Vandad, All Rights Reserved